Suskunluğun misafiri olmaktan haz alıyor yüreğim!
Musalla taşındaki cesedin suskunluğu kadar suskunum!
Konuşmalara küstüm! Gemilerim artık kendime yol alıyor.
Her zaman her yerde her istenileni anlatamıyorum.
Kime, neyi, nasıl ispatlayacaksın! o halde suskunluğun elini tutuyorum.
Merhem tutmaz öyle yaralarım var ki! Konuşamıyorum…
İçime atıp susuyorum.
Kurşun geçmez şartlanmış beyinlere söz geçiremiyorum.
Sayfalarca susuyorum.
Kelimelerimin dinlenmeye en çok muhtaç olduğu anlarda,
Beni anlayacak bana derman olacak birini aradığımda,
O çok (boş) konuşanlar kaçıyor.
Sokağımın gece yarısı suskunluğa terk edildiği gibi,
Bende yüreğimi suskunluğun kucağına bırakıyorum
Konuştuğum zaman mahkûm,
Sustuğum zaman zanlı muamelesi görüyorum.
Ne yapacaksın, kime gideceksin…
Anlamsız konuşmalardan kendime sığınıyorum
Zor olanı tercih ettim sustum…
Boğazıma dizilmiş sözcükleri söylemeden, haykıramadan, içime atarak…
Bir bilseler susan birinin gözlerinde çuvallar dolusu kelime olduğunu,
Ve yine bir bilseler söz tükenmişse en güzel cevabın susmak olduğunu…
Tarif edemediğim acıları,
Hayal kırıklıklarımı susuşlarımla örtüyorum.
Yüreğimin en ücra köşelerine inen zehirli oklardan
Canım çok yandı!
Konuşursam;
Kırmaktan, kırılmaktan
Gözyaşlarımı tutamamaktan
Kelimeleri yan yana getirememekten
Yaralı kelimeler sunmaktan korkuyorum.
Geri alınmayacak kelimeler adına;ağzımın sürgüsünü çektim!
Şuan boğazımda düğümlenen kelimeleri çarmıha germekle meşgulüm
Sustum…
Ben sustukça suskunluğumun üstüne düşman gibi sözcükler yağsa da
İncitseler de beni, artık vakit susma vaktidir
Korkup kaçtı,
Suçunu kabul etti,
Haksız olduğunu kabullendi diyecekler…
Desinler… Dudağım mühürlü!
Duygularım susuşlarımda saklı kalacak.
Yıllardır biriktirdiğim hiç kullanılmamış kelimelerimi
Devren satılığa çıkarıyorum. İlan verdim!
Alan olmazsa kalbimin morgunda biriktireceğim...
Sahi, her susan haksız mıdır?
Belki de her Suskunluğun arka planında ciltler dolusu anlamlar vardır.
Kim bilir!
Ve bir gün Söylenmemiş cümlelerimi
zulama koyup gideceğim bu şehirden
Varsın kaçtı desinler…
Susacağım!
Derin denizleri her rüzgâr dalgalandıramaz…

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın / denizler ortasında bak yelkensiz
bıraktın / öylesine yıktın ki bütün inançlarımı / beni sensiz bıraktın beni
bensiz bıraktın.

Gizli öznesin sen yüreğimde
imla kurallarını aşar bu sevda..seni sevdikçe..


gizli öznesi bol cümleler kuruyorum
“seni seviyorum”
kimi?
seni..
öznesini yüreğimde tutuyorum

noktaları kaldırdım
sana uzanan her kelimeyi,
virgüllerle uzatıyorum
yan yana oldukça çoğalacak,
dolaylı tümleçlerimiz
biriktirdiğim bütün belirtili sıfat tamlamalarını,
senin için koruyorum

...üç noktalar sana olan suskunluğum / susuzluğum
herkes duysun bu sevdayı diye,
avuçlarımdan gökyüzüne ünlemler gönderiyorum

devrik bir cümleydim senden önce
grameri bozuk bir yürek yangınıydım
sen geldin,
yerli yerine oturdu kelimeler
noktalı virgülle uzatıyorum hislerimi sana,
ulaşabildiğin yerden tamamlarmısın..?

özel isimleri büyük harfle başlayarak yazıyorum
yani adını
yani sevdanı
dahası bizi
parantez içinde yaşadıklarımız var,
aman kimse duymasın
tırnak içine aldım bendeki yerini,
kem gözlerin nazarı dokunmasın

haydi!
bir kesme işareti gönder bana,
ismimim dudaklarından çıkışını yazayım
haydi!
iki nokta üst üste gönder bana,
bende ne kadar var olduğunu sana açayım

gizli öznesi bol cümleler kuruyorum
“seni seviyorum”
kimi?
seni..
öznesini yüreğimde taşıyorum..

GELECEGİM

Bir gün geleceğim
Kestane gözlüm
Yüreğinin en yorgun demlerinde
Yalnızlığının yeter artıklarında geleceğim
Şimdi ihtiyacın yok
Biliyorum
Dolu dizginsin
Kır taylar gibi
Buzdağları eritirsin yangınlarınla
Söndüğün zaman geleceğim
Söndüğün zaman seni yeniden alevlendireceğim

Bir gün geleceğim
Selvi boylum
Ağaçlarının yemiş vermediği zaman
Fidanların kuruduğu
Kış mevsiminin kudurduğu vakit
Ellerin üşüdüğünde geleceğim
Ellerini ısıtmaya
Şimdilerde ihtiyacın yok
Biliyorum
Volkanlar gibisin
Patladı patlarsın
Tutulmaz şimdi ellerin
Üşüdüğün zaman geleceğim
Seni ısıtmaya

Bir gün geleceğim
Vurgun gözlüm
Güvercinler vurulduğu zaman
Haberim gelmediği vakit
Bir posta güvercini olup
Gözlerinde dinleneceğim
Şimdilerde ihtiyacın yok
Biliyorum
Güvercin gibisin
İnmessin semadan yeryüzüne
Kanatların kırıldığı vakit geleceğim
Sana bir çift kanat getireceğim

Bir gün geleceğim
Kurşun sözlüm
Beni özlediğin vakit
Özlemlerini dindirmeye geleceğim
Sıkıldığın vakit beklemelerden
Bekletilmelerden
Seni bağrıma basmak için geleceğim
Şimdilerde ihtiyacın yok
Ondandır gelme diyorsun
Biliyorum
Şiirlerin anlamsız
İnsanların manasız baktığı vakit
Yeni manalarla geleceğim
Bir ömrün manasıyla geleceğim, aşkla

Bir gün geleceğim
Vefasızım
Gel diyemediğin zaman geleceğim
Kimselerin gelmediği vakit
Mahşerde
Kalkıp geleceğim
Kimbilir belki bir sevaba ihtiyacın olurda
Cennete gidemessin
Bin sevapla geleceğim
Yanıma seni de alıp Cennet’e gireceğim....